Ta strona używa plików cookies. Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies. Dowiedz się więcej.

[X] Zamknij

Odeszli od nas

Witold Rutkiewicz Tłumacz literatury czeskiej i słowackiej, Witold Rutkiewicz zmarł 3 maja br. Miał 82 lata. Od 1960 roku był członkiem Sekcji F – Autorów Dzieł Literackich naszego Stowarzyszenia. Slawista z wykształcenia, opublikował szereg przekładów książkowych. Tłumaczył utwory m.in. Ludvíka Aškenazego, Karela Konráda, Konstantina Biebla, Vitězslava Nezvala. Polskie Radio realizowało jego oryginalne słuchowiska (Głód i nasycenie, Miłość sztuka fatalna) oraz oparte na przekładach (Katedra Otokara Březiny, Dialog w dzień poprzedzający rozprawę Oldřicha Daňeka, Komedia z Lotem Milana Uhde, Trzy czerwone koperty i Korona św. Stefana Juraja Váha, Świat przed nami Václava Cibuli i inne). W czasopismach i w radiu publikowano dziesiątki jego przekładów z literatur słowiańskich (rosyjskiej, czeskiej i słowackiej), w tym wiersze Nezvala, Holara, Hrubina, Šotoli, Floriana, Holuba, Mihàlika, Válka, Wozniesienskiego, Jewtuszenki, Słuckiego, prozę Haska, Capka, Ludwiga, Askenazego, Biebla, Konrada, Klimy, Zoszczenki, Ławreniewa i innych. Drukował artykuły i eseje w „Nowej Kulturze”, „Współczesności”, „Odrze”, „Życiu Literackim”, „Polityce”. Współpracował również z literacką prasą zagraniczną, głównie czeską (czasopismami takimi jak „Literární noviny” i „Plamen”, którego był polskim korespondentem, podobnie jak i słowackiego miesięcznika „Revue svetovej literatúry”). Przez wiele lat związany był z Redakcją Literacką Polskiego Radia, gdzie prowadził cotygodniową audycję Kalejdoskop literacki, w której ramach opublikował kilkaset felietonów, artykułów, reportaży, dyskusji i rozmów z twórcami. [wdsk]
Zbigniew Parandowski Architekt, pedagog, fotograf, Zbigniew Parandowski zmarł 3 maja br. w wieku 87 lat. Od 1975 roku był członkiem Sekcji N – Autorów Dzieł Architektonicznych naszego Stowarzyszenia. „Drugiego listopada 1929 radosne wydarzenie. Urodził się nasz syn Zbigniew. Jest łagodny, skupiony. I tak już będzie zawsze, nikogo nie absorbuje, nie żąda, tylko drugim pomaga. Matką chrzestną Zbyszka była Aniela Zagórska, tłumaczka i kuzynka Conrada. Z tego powodu dostał drugie imię – Konrad. Ojcem chrzestnym – Wierzyński. […] Nasz starszy syn, Zbigniew, jest architektem. Ze swoich podróży przywiózł wielką liczbę zdjęć, które opracował na miejscu, a w Polsce zostały one wydane w dwóch albumach: Grecja i Rzym. […] Jego córka ukończyła italianistykę, co było Janowi bardzo miłe”, tak po latach Irena Parandowska w swym wspomnieniowym tomie Dzień Jana. Urodzony w Warszawie, do której w roku jego urodzin przeniosła się cała rodzina, studiował architekturę na Politechnice Warszawskiej, dyplom uzyskując w 1955 roku, kiedy to zakończył równolegle prowadzone studia na Wydziale Architektury Wnętrz stołecznej ASP. Bardzo wiele czasu poświęcał rysowaniu, jeszcze więcej – fotografii, która stała się jego wielkim hobby i ulubionym sposobem zapisu miejsca, postaci, wrażenia. Od początku lat 60. kilkakrotnie przebywał we Francji jako stypendysta i w ramach zawodowych staży. W 1970 roku uzyskał stypendium Fondazione Giorgio Cini w Wenecji, jego związki z Włochami były jednak dawniejsze – to właśnie fotografiami Zbigniewa Jan Parandowski zilustrował tom Mój Rzym, wspomnienie trzech pobytów w Wiecznym Mieście, porównania zmian, jakie zaszły na przestrzeni czterdziestu lat z okładem (pierwszy raz przyjechał Jan Parandowski do Rzymu w 1914 roku, jako student archeologii klasycznej, potem w 1926, wreszcie w roku 1956). W 1976 roku Zbigniew Parandowski związał się z gdańską Państwową Wyższą Szkołą Sztuk Plastycznych, gdzie wykładał na Wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa, uzyskując tam tytuł profesora zwyczajnego. Jego uczniowie szli jego śladami, otwierając własne pracownie, zajmując stanowiska na uczelniach, projektując. Wśród jego indywidualnych dokonań znajduje się m.in. Wyższa Szkoła Inżynieryjna w Zielonej Górze, magazyn i wzorcownia „Unitry” w Warszawie, a także budynek Dyrekcji Regionalnej Ceł we francuskim Amiens. [wdsk]
ZAiKS Teatr
test
test